Extraflorale nectarklieren

Mieren houden luizen, dat is bekend, maar bloemen die insecten houden? Jazeker, ook dat komt voor. In bloemen bevinden zich vaak nectarklieren. Deze dienen om insecten aan te trekken zoals bijen of zweefvliegen, zodat die tijdens hun zoektocht naar de zoetigheid onbewust de plant helpen bestuiven.

Sommige planten hebben ‘extraflorale nectarklieren’. Dat zijn nectarklieren elders op de plant, bijvoorbeeld op schutbladeren, steunblaadjes, bladstelen en bladeren. Deze fungeren vaak als aantrekking en beloning voor mieren en wespen, waarna ze de plant vervolgens beschermen tegen plaaginsecten.Dit komt onder meer voor bij wikkesoorten en bij passiebloemen, waarbij de aangetrokken mieren en wespen de planten beschermen tegen rupsen van een bepaalde vlindersoort. Maar ook een kers heeft op elke bladsteel twee van zulke klieren. Op de foto kun je mooi zien dat een mier die twee bobbeltjes wel interessant vindt…Als je erover nadenkt is dit fascinerend: een plant die als het ware de mier ‘domesticeert’ – haar een dienst verleent om een wederdienst te krijgen – terwijl mieren op hun beurt bladluizen ‘houden’ en verdedigen om het zoete goedje dat zij uitscheiden bij het sabbelen aan een plant te kunnen oplikken (en niet te hoeven delen).

Zo zie je maar, een soort staat nooit op zichzelf, er is altijd een heel samenspel van interacties en relaties binnen een ecosysteem.